Interview met Danny Focke

Interview met Danny Focke

”Slotrace zal me steeds blijven achtervolgen zoals mijn eigen schaduw: It’s my dark passenger.”

Racebaaninfo.nl – JeeWee over slotcars en racebanen | Bekijk Racebaaninfo ook op Facebook

Interview

Interview met Danny Focke

De Belg Danny Focke is bekend van zijn prachtige houten racebaan die hij presenteerde op zijn blog Slotticar.blogspot.com. Die racebaan is verkocht. Een nieuw racebaanavontuur staat in de kinderschoenen. Lees over zijn racebaanavonturen en het racebaan-trauma dat hij op jonge leeftijd opliep.

Wie ben je en wat doe je?

Ik ben Danny Focke, geboren in 1963 te Diksmuide. Inmiddels geruime tijd getrouwd met Martine. Samen hebben we 2 dochters, waarvan de oudste reeds gehuwd is.

Ik heb een technische opleiding genoten en ben nu werkzaam bij de federale overheid.

Als kind had ik 2 helden, Eddy Merckx en Jacky Ickx. Renner of racepiloot, zoiets wou ik later worden. Al snel kwam ik erachter dat ik niet met de broodnodige, fysieke capaciteiten van een renner gezegend. Alsook dat ik vrij snel bang ben als het wat te snel gaat in de auto. Dus moest ik op zoek naar een alternatief, dus is het uiteindelijk een iets saaiere job op het bureau geworden.

Ben je een autoliefhebber? Volg je de autosport?

Een autoliefhebber zou ik mezelf niet noemen, toch niet van gewone personenwagens.

Zodra er echter wat sponsoring, er een nummer op kleeft en kleurtjes krijgt dan is mijn interesse gewekt. De Formule 1 volg ik, al betrap ik me er zelf op dat ik de laatste tijd deze opgenomen races kort na de start snel doorspoel tot het einde. Ik heb enkele uren Blancpain GT Series en LeMans opgenomen, tot grote ergernis van mijn dames, want zo daalt het aantal vrije ruimte op de digicorder snel, broodnodige ruimte om hun soaps op te nemen.

Actief naar echte races gaan doe ik niet.

banden Marc Brevoord

Wat was je eerste kennismaking met het slotracen?

In de late jaren 60 hadden we een Carrera Universal baan met 3 rails waarvan eentje verzonken in het slot. Daarop reden we met de zogenaamde ‘zigarren’. Ja want destijds zagen de formule 1 monocoque wagens eruit als sigaren op wielen. Ik herinner me nog heel goed de rode Ferrari Tipo ‘Sharknose’ en de blauwe Porsche 804 waarmee we ettelijke rondjes op ons circuit reden. Blauwe, elektrische vonkjes van het sleepcontact vlogen in het rond. De typische, warme geur van de duimduwers vulde de kamer, een geur die ik me nu nog zo voor de geest kan halen.

Tot op een druilerige zondagnamiddag iets gebeurde wat mijn leven waarschijnlijk verder hielp bepalen. Mijn broer en ik waren weer verwikkeld in een hevig race-duel. Digitale rondentellers met startlichten bestonden nog niet, mijn broer betwistte zijn valse start. Dus ontspon de zoveelste ruzie. Moeder werd steeds bozer en toen gebeurde het! Ten einde raad pakte (de anders minzame) mama een stoel en gaf de baan een dreun van jewelste. Brokken vlogen in het rond, de ravage was enorm. Ma had al snel spijt van haar daad en beval vader zaliger de stukken te lijmen met Pattex, iets wat hem niet lukte.

Een trauma was geboren, een zesjarige auto, ontroostbaar, bij het aanzien van zoveel versplintert plastiek. Toen kwam Sinterklaas met een Jouef autobaan. Met de ‘autobaan spelen’ noemde we het. Slotracing? Nooit van gehoord.

Toen ik 12 jaar was kwam er een GAMA autobaan, iets later kwam er een Carrera Servo 140 erbij, deze laatste hadden een klein stuurtje waarmee je van baan kon wisselen.

Later, de korte broek ontgroeit zijnde werden de prioriteiten verlegd en ging mijn interesse naar het andere geslacht, een gezin werd gesticht en de dochters werden geboren. Het grote, zwarte gat in mijn slot gerelateerde geschiedenis.

33 Jaar inmiddels geworden. Een bezoek aan mijn jongere broer, bracht hierin verandering. Sinterklaas (heel slot-minded is die kerel) bracht een Tyco baan voor zijn kinderen. De baan lag opgesteld en het vraag van ons, de papa’s, of we eventjes mochten proberen hadden we beter niet gesteld. De kinderen werden snel verbannen rond hun eigen baan want onze concentratie werd afgeleid. Uren verstreken zonder dat we er erg in hadden, de duivel was ontbonden en beukte hard in mijn onverwerkt trauma en de herinneringen, alles kwam terug, heviger dan ooit.

Precies één week later was ik ook eigenaar van een Tyco HO baan. Deze groeide snel uit tot +100 meter track met een 20-tal wagentjes. Tijdens een bezoek aan Engeland kwam ik in contact met Scalextrics, en hoe raad je het...een nieuwe 1/32 baan werd aangeschaft.

Internet was nog in een embryonale staat dus alles ging via bezoekjes aan de modelbouwwinkel. Toen ik mijn hand kon leggen op een leaflet van Ninco met daarin een McLaren, ging er weer een schok door mijn hoofd. Wat was dat een mooie auto, er zat zelfs een NC1 motor in en was uitgerust met koperen bushings. De Scalextric ging in de verkoop en Ninco kwam. Tijdens het kort intermezzo van 2 jaar aan de slotraceclub MRCN, kwam ik tot de ontdekking dat ik niet de enige was die er als volwassen man een vreemde hobby op na hield. Na het schrijven van een brief gericht aan de importeur van FLY kreeg ik een catalogus en een sticker van FLY in de brievenbus. Oh, wat was is blij en trots met die sticker, de catalogus werd kapot gelezen en eindigde als een versleten vodje, net als een relikwie op mijn nachtkastje.

Het aantal Ninco baanstukken groeide thuis en met de wetenschap dat op clubs de jongeren over betere reflexen beschikken en ik geen schijn van kans maak op een overwinning, begon ik met oudere rakkers mijn eigen racecentrum te bouwen op mijn zolder.

Het digitale tijdperk was inmiddels aangebroken.

Ninco N-Digital kwam en vloog eruit. Snel plaats makende voor de freesmachine en MDF. Circuit de l’enfer stond in de steigers en werd geboren. Tuning, detaillering en racen op een honderdste van een seconde was de norm op deze houten baan. Scenery vierde hoogtij.

banden Marc Brevoord

Maar ook deze uitdaging ging na enige tijd vervagen en vanaf nu spreek ik in het heden. Circuit de l’enfer is verkocht, afgebroken maar wacht nog op afhaling door de nieuwe eigenaar.

Mijn zinnen staat nu op het bouwen van een Carrera D124 circuit.

Slotrace zal me steeds blijven achtervolgen zoals mijn eigen schaduw: It’s my dark passenger (citaat Dexter).

Race je regelmatig met anderen?

Tijdens de hoogdagen van het Circuit de l’enfer kwamen we tweewekelijks samen om te racen, vaak tot 2 uur ‘s nachts. Momenteel ligt alles stil, hopelijk komt het D124 circuit er snel.

Ga je weleens naar racebaanbeurzen of evenementen?

Nee.

Wat is je favoriete racebaanmerk en waarom?

Dit is een moeilijke, ik ben nogal wispelturig op dat vlak.

Verzamel jij racebaanspullen, slotcars, merken?

Inmiddels heb ik een hele resem wagens, Ninco, Fly, Carrera, Slot.it, Tyco, NSR, niet met de bedoeling ze te verzamelen eerder om ze te gebruiken. Vaak heb ik uit pure nostalgie al de bedenking gemaakt om eens weer een oude Carrera Universal baan met de vermelde wagens te kopen maar tot op heden is dit er niet van gekomen.

Wat is je favoriete merk voor slotcars?

Zonder twijfel Slot.it, de mate van detaillering is subliem alsook de rijeigenschappen.

Welke slotcar heb je als laatste aangeschaft? En welke staat er op je verlanglijstje?

Carrera D124 Aston Martin, de volgende zal zeker weer een D124 auto worden.

Op welke ondergrond race je bij voorkeur?

Mijn voorkeur gaat naar hout, maar wil je terug digitaal gaan racen dan kan je haast niet zonder een plastic racebaan, tenzij je echt handig bent om het toch in hout uit te voeren.

Heb je een vaste racebaan? Wat is het thema, vorm, idee erachter?

Voorlopig eventjes niet, maar daar komt weldra verandering in.

Rond het Circuit de l’enfer was er veel scenery aanwezig, iets wat ik belangrijk vind. Ik haal mijn inspiratie uit het kijken naar bekende racecircuits, zo gebruikte ik de typische Le Mans geel/blauwe kleurcombinatie. Daarnaast had ik er geen problemen mee om de rode Spa-Francorchamps baanposten na te maken en er bij te plaatsen. De pits was dan weer opgebouwd met Group C wagens, bedient door moderne pitcrew. Recente takelwagens maakte de sfeer compleet.

Welke randapparatuur gebruik je?

Een bril heb ik echt nodig anders zie ik niet veel…lol.

banden Marc Brevoord

Heb je een racekoffer en wat zit er in?

Niet meer, wel een tafel vol met smeermiddeltjes, kleefband, lood, lijm, schroevendraaiers, litzen, schroefjes, soldeerbout…maar vooral veel rommel.

Heb jij een slotrace ergernis?

Dat ik na een lange raceavond, moeilijk de slaap kan vatten met gevolg dat ik ‘s anderendaags zo moe ben.

Wat is jouw mening over digitaal slotracen?

Digitaal slotracen kan zoveel bieden als ik alleen nog maar denk aan wat het invoeren van pitsstops meebrengt. Op YouTube vind ik filmpjes met deelnemers van verschillende landen waar middels Oxigen 24 uren races gereden worden. Deze personen zullen hun enthousiasme zeker doorgeven aan de lokale thuisclubs. Duitse clubs zijn reeds in de ban van het Carrera D132. Of het ooit de standaard wordt en het analoge racen volledig zal verdrongen worden dat geloof ik niet.

banden Marc Brevoord

Ben je actief op andere slotracefora? Welke sites bezoek je regelmatig?

Ja natuurlijk, iedere blog, fora, sites bezoek ik. Ook schuim ik YouTube af naar nieuwe filmpjes en bekijk de livestreams van corvinus-slot. Telkens kom ik nog zaken tegen die ik me verbazen.

Waar kunnen de lezers meer van je zien?

Op mijn blog Slotticar.blogspot.com en weldra op het nieuwe slottrack forum waar ik hopelijk kan uitpakken met een nieuw project.

Danny, bedankt voor dit interview. Jouw houten racebaan en de techniek die jij gebruikt, had ik overgenomen van jouw baan. Grappig is dat we nu gelijktijdig aan een Carrera Digitaal project werken.

Stuur een e-mail als je ook geïnteresseerd bent in een vraaggesprek met Racebaaninfo.nl.

Gepubliceerd op 30 september 2015

Auteur: Jan Willem van Capelleveen / @jwvcapelleveen

Like en volg Racebaaninfo.nl op Facebook

3 leessuggesties:

Interview met Alphons van Meerendonk

Interview met Klaas Bos

Interview met Marc Brevoord